Erika Chiappinelli gids

Rondleidingen

Er zijn er die naar beneden gaan en er zijn er die omhoog gaan, ik breng jullie over deze trappen...

HET SCHUINE NAPELS

Calata San Francesco
Pizzofalcone en de Lamont Young trappen
Salita due porte all'Arenella en Materdei
Certosa di San Martino en Pedamentina
Sant'Antonio ai Monti
Van Petraio naar Palazzo Mannajuolo
De andere Petraio: reis door de Napolitaanse art nouveau
Castel Sant'Elmo en Pedamentina di San Martino
Porta Posillipo en Salita Villanova
San Mandato en Salita Pontecorvo
Dorp Santo Strato in Posillipo
Van Posillipo naar Mergellina: de dertien afdalingen en het Vergiliaans park
Rione Pica en via Posillipo
Het Napels van de tuinen: van via Foria naar Paradisiello
De Salita del Moiariello, van Foria naar Capodimonte
en verder: via del Marzano in Posillipo, Salita Miradois, via Carlo de Marco... kies en boek je route in het schuine Napels!

Calata San Francesco

Er zijn mensen die afdalen en mensen die omhoog gaan, ik breng ze over deze trappen.

De huidige Calata San Francesco is een weg die afloopt en begint in de wijk Vomero Vecchio en eindigt bij de Corso Vittorio Emanuele. We bereiken via Belvedere, waar we enkele adellijke villa's uit de 17e eeuw kunnen bewonderen, zoals Villa Carafa di Belvedere en Villa Giordano. Onze afdaling begint: Calata San Francesco stond al op de kaart van de hertog van Noja en bereikte vroeger de kuststreek, omdat het ook het laatste deel van de weg omvatte, die nu via Arco Mirelli heet. Langs onze route wisselen panoramische uitzichten zich af met charmante villa's en herenhuizen. We dalen af tot aan de Riviera di Chiaia, het gebied van de boulevard en de Villa Comunale.

Calata San Francesco

Pizzofalcone en de Lamont Young-hellingen

Vanaf het Piazza del Plebiscito, een van de grootste van Italië, gaan we omhoog naar Piazza Santa Maria degli Angeli, waar de gelijknamige barokkerk staat. Vervolgens bereiken we de Monte Echia (of de heuvel van Pizzofalcone), waar Partenope ontstond in de 8e eeuw v.Chr.. In de Romeinse tijd bevonden zich daar de weelderige tuinen van de villa van Lucullo. Aan de weg die naar de heuvel leidt, in de via Monte di Dio, woonde Gennaro Serra di Cassano, een van de hoofdrolspelers van de Napolitaanse republiek in 1799.

De Monte Echia is de afgelopen jaren ook een filmset geworden voor de televisieserie “I bastardi di Pizzofalcone”, die hem bij een breder publiek bekend heeft gemaakt.

Focus van de tour is Villa Ebe, de laatste woning van Lamont Young, een visionaire architect die leefde tussen de 19e en 20e eeuw: het gebouw is helaas beroemd om zijn bewogen geschiedenis en onzekere toekomst. Als we via de trappen afdalen naar via Chiatamone, herinneren we ons de oude fontein waar het zogenaamde “acqua suffregna” uit opborrelde. De route eindigt bij het Castel dell'Ovo, waar volgens de legende het lichaam van de sirene Partenope werd neergelegd, die de stad Napels stichtte.

Pizzofalcone en Lamont Young-trappen

Pizzofalcone en Lamont Young trappen

Salita Due Porte all'Arenella en Materdei

Weet je waarom Salita Due Porte in Arenella zo heet?

Laten we het ontdekken vanaf Piazza Muzji, en samen de ingang van het Borgo Due Porte bereiken. In de Via Molo alle Due Porte is er een tempelierskerk, gewijd aan Santa Maria Coeli en San Gennaro. Daarna beginnen we onze afdaling richting Materdei. We bezoeken het exterieur en de ingang van de metro (kunststation, ontworpen door Atelier Mendini), zonder de poortjes te passeren, en de meest karakteristieke steegjes van de wijk. We gaan verder richting Salita San Raffaele, om de muurschilderingen van Francisco Bosoletti te ontdekken, een Argentijnse street artist die in de wijk Materdei de oorsprong van de stad Napels heeft geschilderd.

Borgo Due Porte all'Arenella

Certosa di San Martino en Pedamentina

We bezoeken de Certosa di San Martino: de kloosters en de begraafplaats van de monniken, de afdelingen van het museum en de kerk van het monumentale complex.

De Certosa werd vanaf 1328 gebouwd om de orde van de kartuizers te huisvesten, maar in de zestiende en zeventiende eeuw kreeg het, dankzij kunstenaars als Giovanni Antonio Dosio en Cosimo Fanzago, het typische uiterlijk van die tijd en werd het een van de belangrijkste voorbeelden van de Napolitaanse barok.

Na het bezoek aan het museumcomplex dalen we de 414 treden van de Pedamentina di San Martino af en gaan we verder langs de monumentale trap van Montesanto om de markt van Pignasecca te bereiken, terwijl we nog steeds genieten van het uitzicht over de stad.

Er zijn mensen die afdalen en mensen die omhooggaan, ik neem je mee over deze trappen...

Uitzicht vanaf de Certosa di San Martino

Sant'Antonio ai Monti: van Vomero naar Pignasecca

Vertrek vanaf Piazza Leonardo, hoek Via Girolamo Santacroce. We bereiken de Corso Vittorio Emanuele, voorheen Corso Maria Teresa, gebouwd rond het midden van de 19e eeuw op initiatief van Ferdinando II. Dit is de eerste “ringweg” in chronologische volgorde, die Piazza Mazzini verbindt met de wijk Mergellina. De adellijke paleizen in de omgeving laten voorbijgangers met open mond staan. Maar, zoals vaak gebeurt in Napels, hoef je maar de hoek om te slaan om volledig van decor te veranderen en je te bevinden in een volkswijk met smalle straatjes en wasgoed dat buiten hangt. We lopen door het pittoreske Sant'Antonio ai Monti, tussen steegjes en straatjes, om het gebied van Montesanto te bereiken, en vervolgens steken we de markt van de Pignasecca over. We kunnen van de gelegenheid gebruikmaken om de Napolitaanse culinaire specialiteiten te bekijken: pens, pizza a portafoglio, gefrituurde pizza, zeppole en panzarotti. Nadat we onze ogen hebben verwend, gaan we verder naar Piazza Carità, waar onze route eindigt. Wie wil, kan een stukje teruglopen en zich tegoed doen aan alle (of slechts enkele) lekkernijen die tijdens de tour zijn gezien!!!

Sant'Antonio ai Monti

Van Petraio naar Palazzo Mannajuolo: sommigen dalen af en anderen gaan omhoog

Er zijn mensen die afdalen en mensen die omhoog gaan, ik breng je over deze trappen...

Afspraak in Via Cimarosa, Vomero, bij de ingang van de kabelbaan van Chiaia. Om echter het lagere deel van de stad te bereiken, nemen we niet het kabeltransport, maar dalen we af langs de trappen van Petraio. Een van de spectaculairste van de pedamentine van Napels, verbindt de Petraio de wijk Vomero met de Corso Vittorio Emanuele, vlakbij de kerk van Santa Maria Apparente. Onze route gaat verder langs de Via San Carlo alle Mortelle, tot we de gelijknamige kerk bereiken. De Brancaccio-ramen brengen ons tenslotte naar de Via Filangieri. De route eindigt bij Palazzo Mannajuolo, een juweel van de jugendstil in Napels, gebouwd aan het begin van de twintigste eeuw naar een ontwerp van Giulio Ulisse Arata.

Petraio

De andere Petraio: reis door de Napolitaanse art nouveau

We vertrekken vanaf Largo San Martino om de art-nouveau paleizen van Vomero te ontdekken en komen aan in Chiaia. U zult gefascineerd zijn door de villa's aan de Via Donizetti en de Via Palizzi. We komen aan op de Corso Vittorio Emanuele, waar het uitzicht op het Castello Aselmeyer, het onbetwiste meesterwerk van architect Lamont Young en tegenwoordig een privé-appartementencomplex, adembenemend is.

We gaan verder langs de Via del Parco Margherita om andere art-nouveau villa's te bewonderen, tot we bij de kabelbaan van Chiaia en het Piazza Amedeo aankomen.

De route is anders dan die van de trappen van Petraio (Van Petraio naar Palazzo Mannajuolo).

Panorama vanaf Via Palizzi

Castel Sant'Elmo en Pedamentina di San Martino

Het Castel Sant'Elmo werd gebouwd vanaf 1329, in opdracht van Roberto D'Angiò en uitgevoerd door Tino da Camaino. De structuur werd later aangepast in de onderkoninklijke periode, waarin het, op bevel van Pedro da Toledo, de zespuntige stervorm kreeg die het vandaag de dag nog steeds kenmerkt. Vanaf het terras van dit enorme complex van Napolitaanse gele tufsteen kun je genieten van een 360 graden uitzicht over de stad Napels en de golf: in het oosten de Vesuvius met de Sorrentijnse kust, en in het westen de Campi Flegrei, met de eilanden Procida en Ischia. Na het bezoek aan het kasteel lopen we een van de meest suggestieve pedamentine van Napels af, om de Corso Vittorio Emanuele te bereiken, en daarna de markt van Pignasecca.

Panorama vanaf Castel Sant'Elmo

Poort Posillipo en Salita Villanova

Er zijn mensen die afdalen en mensen die omhoog gaan, en wie vanaf de trappen de zee ziet! De route begint bij de kabelbaan van Via Manzoni, om vervolgens het dorp Porta Posillipo en dat van Villanova te bezoeken. We dalen af via de trappen van het "canalone", een pad uitgehouwen in het tufsteen, tot aan Via Petrarca. Tussen de panoramische uitzichten op de Golf van Napels en de weelderige villa's van Parco Carelli, komen we aan op Via Posillipo, ter hoogte van Palazzo Donn'Anna, het weelderige maar onvoltooide barokke juweel dat in de 17e eeuw werd gebouwd door Cosimo Fanzago voor de adellijke dame Anna Carafa. Aan het einde van het bezoek kun je ervoor kiezen om even op het strand te blijven, of verder te gaan, tien minuten te voet, richting Mergellina, waar de kabelbaan of de openbare bus je terugbrengt naar het beginpunt.

Salita Villanova

San Mandato en Salita Pontecorvo

Contrada San Mandato en Salita Pontecorvo: laten we een andere verticale route van Napels ontdekken, de schuine stad. We ontmoeten elkaar voor het metrostation Salvator Rosa, ontworpen door Atelier Mendini in 2001: de straat, die momenteel de naam draagt van de Napolitaanse schilder, heette vroeger "l'Infrascata", waarschijnlijk omdat ze verborgen lag tussen het struikgewas (de dichte vegetatie), en verbond de benedenstad met het heuvelachtige gebied. We gaan verder door de wijk San Mandato. Weten jullie waar de naam vandaan komt? De steegjes slingeren zich en bieden een goed alternatief voor de hoofdweg. We wandelen vervolgens langs de Salita Pontecorvo: het is onmogelijk om de opeenhoping van kerken en kloosters niet op te merken. In de loop van de 16e en 17e eeuw werden namelijk veel boerderijen en adellijke paleizen overgedragen aan kloosterorden, die daar hun zetel bouwden. In sommige gevallen zijn er echter nog steeds sporen van adellijke aanwezigheid zichtbaar, zoals bij Palazzo Spinelli di Tarsia. De tour eindigt op Piazza Dante, ooit Largo Mercatello.

Trappen San Mandato

Gradini San Mandato

Het dorp Santo Strato in Posillipo

Posillipo staat bekend om zijn kristalheldere zee, veel minder om zijn landelijke dorpjes. Dit stukje land, zo geliefd bij de goden, waar het geel van de tufsteen afwisselt met het blauw van het zeewater, is het resultaat van de woede van een supervulkaan, de Campi Flegrei. De kust werd eerst gekozen door de oude Romeinen, en daarna door de Napolitaanse adel, als locatie voor hun villa's. Een paradijs op aarde, geïsoleerd van de rest van de stad tot halverwege de 17e eeuw, toen onderkoning Ramiro de Guzmán de huidige trappen van Sant'Antonio liet aanleggen, die naar Mergellina leiden. Ooit speelde het leven zich daar af in kleine, zelfvoorzienende dorpjes. De belangrijkste nederzetting was die van Santo Strato, die zijn naam ontleent aan de kerk in de buurt. Laten we samen de geschiedenis van het dorp en zijn authenticiteit ontdekken, die de Hongaar Sándor Márai inspireerde voor zijn boek Het bloed van San Gennaro, dat zich precies in het dorp Santo Strato afspeelt. Aan het einde van het bezoek kan wie dat wil zelfstandig verdergaan en het kustdorp Marechiaro bereiken, waar je kunt zwemmen.

Borgo di Santo Strato

Van Posillipo naar Mergellina: de dertien trappen en het Vergiliaans park

We bezoeken het Vergiliaans park met een rondleiding op de plek van het graf van Leopardi en het "graf van Vergilius". Maar omdat we van lange routes houden, vertrekken we vanaf de Via Manzoni en maken we van de gelegenheid gebruik om de "dertien afdalingen", de hellingen van Sant'Antonio in Posillipo, te bewandelen. Dit was de eerste verbindingsweg tussen Posillipo en de benedenstad die in 1643, op initiatief van onderkoning Ramiro de Guzmán, hertog van Medina de Las Torres, berijdbaar werd gemaakt. Juist op deze hellingen werd de kerk gewijd aan Sint-Antonius van Padua gebouwd, die vijftien jaar lang patroonheilige van Napels was.

De route eindigt, na het bezoek aan het Vergiliaans park, in Mergellina, waar we de leeuw van Mergellina en de fontein van de zeemeermin Partenope kunnen bewonderen.

Op de terugweg kunt u gemakkelijk zelfstandig terugkeren naar het vertrekpunt met de kabelbaan van Mergellina.

In geval van harde wind of regen is het Vergiliaans park gesloten, dus zal het van buitenaf worden toegelicht.

Rampen van Sant'Antonio in Posillipo

Rione Pica en Via Posillipo

Velen van ons kennen Posillipo vanwege zijn kust en het kristalheldere water. Maar hoeveel van ons kennen de heuvelachtige gebieden ervan? Laten we een ongewoon pad ontdekken. We beginnen bij de Via Posillipo, die in 1812 door Gioacchino Murat aan de stad Napels werd geschonken. Van bovenaf kun je enkele van de kustvilla's bewonderen, zoals villa Rocca Matilde. Vervolgens gaan we het binnenland in, naar de Via Rione Pica. Waarom heet het zo? Het werd aangelegd door de architect Massimo Pica Ciamarra. Van wat doorgaans als een "rione" wordt beschouwd, heeft het echter weinig: juist in de Via Rione Pica vinden we namelijk enkele van de meest luxueuze villa's van de stad Napels. Duur: ongeveer 2 uur

Villa Ruffo della Scaletta in Posillipo

Het Napels van de tuinen: van via Foria tot Paradisiello

Heb je zin om de stad te ontvluchten en het platteland op te zoeken, maar heb je te weinig tijd? Geen probleem, ik neem je mee naar een klein paradijsje vlak bij het stadscentrum.

We vertrekken vanaf de kazerne Garibaldi, aan de Via Foria, om de helling van de heuvel te verkennen, tussen trappen en steegjes.

We ontdekken adellijke paleizen aan de Via Foria en in de omliggende gebieden, leren de geschiedenis van de kerken in de buurt kennen, tot we de Vico Paradisiello bereiken. Daar, na een korte klim, kun je uitrusten in een prachtige moestuin, tussen mandarijn- en citroenbomen. Je kunt ze ook, als je wilt, plukken en kopen tegen een zeer gereduceerde prijs.

Van de brede straat naar de steegjes, van paleizen naar boerderijen, kom het Paradisiello in de stad ontdekken! Duur: ongeveer 2 uur

Paradisiello

De klim van Moiariello, van Foria naar Capodimonte

Laten we de Salita del Moiariello ontdekken, de "Posillipo van de armen".

De heuvel die oprijst richting Capodimonte was vroeger bedekt met bossen en landbouwgrond, boerderijen en moestuinen.

Van het agrarische verleden is vandaag de dag weinig overgebleven, maar het leeft voort in de naam "Moiariello", die afkomstig is van "moio" of "moggio", een oude agrarische maateenheid die overeenkomt met een derde van een hectare.

De helling, waar artsen en wetenschappers hebben gewoond, biedt zeer suggestieve panoramische uitzichten en geeft aanleiding tot het vertellen van de geschiedenis van de stad.

Vertrekkend vanaf de Caserma Garibaldi, aan de via Foria, bereiken we Capodimonte via de Montagnola helling en vervolgens via de Ottavio Morisani trappen. We zullen van buitenaf de Torre del Palasciano zien, die ooit de residentie was van de oprichter van het Rode Kruis, het Astronomisch Observatorium, opgericht door Giuseppe Bonaparte en Gioacchino Murat tijdens het Franse decennium, en vele andere historische gebouwen.

De charme van de plekken uit het verleden zal ons gedurende de hele route vergezellen. Op de terugweg dalen we via de trappen af naar via Foria. Duur: ongeveer 2 uur

Moiariello

...en nog veel, veel meer routes!

De routes kunnen ook gecombineerd worden, voor info en reserveringen neem contact op via sms of whatsapp op nummer +393492949722

Wil je je tour personaliseren?

Wil je je tour personaliseren? Staat de gewenste bestemming niet tussen de genoemde opties? Geen probleem, neem contact met mij op via 3492949722 en vraag een gepersonaliseerde tour aan.

facebook
instagram
youtube